8518,75 τα έχεις ή ψόφησες.
Και δεν λέω πέθανες γιατί ο θάνατος είναι κάτι το φυσιολογικό και αξιοπρεπές, όταν έρχεται στην ώρα του.
 Όταν όμως την ώρα του τη φέρνει άλλος, τι γίνεται;
25 ευρώ τα έχεις ή ψόφησες.
Τόσα είναι οι 8518,75 δραχμές που και σήμερα φαντάζουν πολλές, ενώ για τον υπουργό υγείας  -όπως είπε- τρίχες!
Ίσως γιατί τόσα δίνει για ένα απλό καθαρισματάκι του σβέρκου στο κομμωτήριο που πηγαίνει, ενώ ζητά από τον φτωχό πολίτη να κόψει τον δικό του, αλλιώς να ψοφήσει.
Κι ενώ οι διαφημίσεις για τη διακοπή του τσιγάρου πάνε σύννεφο για να μην επιβαρυνθεί το σύστημα υγείας, η πρόληψη πληρώνεται από την τσέπη σου. Αν δεν το κάνεις και αργήσεις να ψοφήσεις ή ψοφήσεις με επιπλοκές, κανείς από τους φωστήρες της επιβολής εισιτηρίου δεν σκέφθηκε πόσο παραπάνω θα επιβαρυνθεί το ίδιο «σύστημα» υγείας που προσπαθούν δήθεν να διαφυλάξουν.
Σχιζοφρενικό; Να ήταν το μόνο…
Μιας και φαίνονται λίγο λαϊκίστικα όλα αυτά, ας το πάμε λίγο πιο επιστημονικά και με επιχειρήματα.
Ας πούμε ότι ο κύριος Γεωργιάδης έχει δίκιο.
Ας πούμε ότι έτσι θα ξεσκαρτάρει το σύστημα και θα γίνει και αυτό υγιές και ας πούμε ότι έχει πάλι δίκιο.
Ας πούμε πως και τα 25 ευρώ είναι τρίχες και πως έχει πάλι δίκιο.
Θα πούμε όμως ότι αυτά τα δίκια σας κύριε Γεωργιάδη εφαρμόζονται σε χώρες με πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και οικογενειακούς γιατρούς.
Σε χώρες που τα 25 ευρώ, λόγω μισθών, είναι όντως χαρτζιλίκι, δηλαδή τρίχες.
Σε χώρες που δεν βιώνουν την κρίση και τον εξευτελισμό της δικής μας.
Σε χώρες όπου ο έχων ανάγκη περίθαλψης και μάλιστα συχνής, αν έχει αποδεδειγμένα χαμηλό φορολογικό εισόδημα και όχι άλλα περιουσιακά στοιχεία -εκτός της κατοικίας του που δεν είναι πολυτελής-, ο ανάπηρος, ο φτωχός γέροντας, ο άνεργος, έχει μια κάρτα δωρεάν προσέλευσης, εξετάσεων και περίθαλψης.
Επαναλαμβάνω, όταν σε μία χώρα υπάρχει πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και οικογενειακός γιατρός, με ηλεκτρονικό φάκελο του πραγματικά ασθενούς.
Γιατί αν ο κατά φαντασία ασθενής μπορεί να θέλει να πηγαίνει στο νοσοκομείο συνέχεια, λόγω μιας εμμονής, τότε ναι, εφαρμόζεις το μέτρο του εισιτηρίου, σε περίπτωση που ο αναφερόμενος γιατρός δεν κρίνει την εξέταση του και σε αυτό.
Αυτά όμως μόνο για τους έχοντας εμμονές και πλούτο και  όχι τους φτωχούς και έχοντας ουσιαστική ανάγκη.
Γιατί ποιος πάει στα δημόσια νοσοκομεία; Ο πλούσιος που έχει ιδιωτική ασφάλιση; Δε νομίζω κύριε Γεωργιάδη! Ούτε εσείς θα πάτε αν σας χρειαστεί ,εκτός και αν είναι κάτι εξαιρετικά επείγον , που λέει ο λόγος…
Στην Ελλάδα όμως, με νοσοκομεία που βρωμάνε από πάνω μέχρι κάτω, με διορισμένους κολλητούς για διοικητές εδώ και δεκαετίες, με ελλείψεις σε προσωπικό και υλικά, δεν εφαρμόζεις εισπρακτικά μέτρα τέτοιου τύπου.
Το κάνεις μόνο αν θέλεις να προετοιμάσεις το έδαφος για την ιδιωτικοποίηση τους και θέλεις ο ιδιώτης να έχει από πριν έτοιμο μποναμά και έσοδα.
Το κάνεις αν θέλεις να προβείς σε εκκαθάριση, κρατώντας μόνο τους υγιείς και τους έχοντες και κατέχοντες.
Αλλιώς, το πρώτο που κάνεις είναι ένα σφαιρικό και ρεαλιστικό προϋπολογισμό και διοικητές-μάνατζερ από την αγορά με βιογραφικά, ποινικές ρήτρες και πόθεν έσχες και όχι τοποθετημένα κομματικά φιλαράκια από τα παλιά, όπως έκαναν όλοι μέχρι τώρα.
Και το κερασάκι 1 ευρώ για κάθε συνταγή!
Θα μου πείτε αυτό μας πείραξε τώρα…
Εδώ σταματώ λίγο απότομα γιατί ένωσα έναν πόνο στον ώμο που με ενοχλεί κανένα δίμηνο.
Ο λόγος που δεν συνεχίζω να γράφω, πέραν του πόνου;
Χρειάζεται να τον αναφέρω κι εδώ εκτός από τον τίτλο;
Άσε που δεν έχω ψιλά για τη συνταγή και το δεκάρικο για το γιατρό που θα την γράψει…


...

Όταν η υπεροψία δεν προέρχεται από επίπλαστη εικόνα για τις δυνατότητες σου, τότε είναι θεμιτή και αναγκαία για τον διαχωρισμό από τη μάζα που σε κρατά στάσιμο.

Αναζήτηση

Φόρτωση...

Ενημερωθείτε με Email

Αναγνώστες

Προβολές από 24/8/11

Δημοφιλείς αναρτήσεις