Ο πρύτανης στέλνει φαξ την τελευταία στιγμή, η αστυνομία δεν το λαμβάνει, η εισαγγελέας έχει φύγει για σαββατοκύριακο, ο κόσμος διαμαρτύρεται, η βουλή ψηφίζει λευκές σελίδες με το φόβο στα μάτια μέσω διαγραφών, τα μαγαζιά καίγονται, βουλευτές κάνουν κωλοτούμπες για μια θέση και όλα αυτά μέσα σε ένα κλίμα τρομοκρατίας, ανέχειας και αηδίας προς τον πολιτικό κόσμο.

Αυτή είναι η Ελλάδα της «Δημοκρατίας», με σκάνδαλα, κλεψιές, εξαθλίωση και καμία τιμωρία εκτός των φτωχών που καλούνται να γίνουν κλέφτες στα γεράματα για να πάρουν την ινσουλίνη ή τα φάρμακα για τον καρκίνο από την τσέπη τους γιατί ο υπουργός υγείας ασχολείται περισσότερο με το σκυλάκι του και τη θέση του στο κόμμα από αυτούς.

Και το κάνει γιατί νιώθει ασφαλής διότι κρατά μια έδρα στο πανεπιστήμιο που θα μπορούσε να πάρει ένας νέος επιστήμονας μόνο και μόνο για να πάρει τη σύνταξη, όπως έκαναν πάμπολλοι στο παρελθόν, γιατί τα πανεπιστημιακά «πνευματικά» άτομα που εμπλέκονται με την πολιτική κοίταξαν να βολέψουν πρώτα τους κώλους τους ώστε ότι και να γίνει να μην μείνουν με λιγότερες από 2-3 συντάξεις ή μισθούς…

Και ο μαλάκας «κοσμάκης» που έχει αναθέσει τη διοίκηση της χώρας σε υπαλλήλους –γιατί υπάλληλοι είναι όλοι αυτοί- βλέπει να ξεπουλούν τη χώρα του για να εξασφαλίσουν το μέλλον τους μια χούφτα σκατάδες που δρουν σαν αυτούς που άνοιξαν την κερκόπορτα, όπως λέει ό μύθος, το 1453 και αλώθηκε η Πόλη.

Μια χούφτα σκατάδες που για να διατηρήσουν τα προνόμια του τσιφλικά, του καθοδηγητή και του ρουφιάνου κολίγου μας οδηγούν σε ένα νέο μεσαίωνα με καθημερινή ιερά εξέταση.

Σε μια νέα εποχή 400 χρόνων σκλαβιάς που μόνο μια μυρωδιά της θα προλάβουμε να πάρουμε.

Σε μια εποχή που θα γεννιούνται παιδιά σκλαβωμένα και πουλημένα από την κούνια σε εταιρίες, μερικά εκ των οποίων θα ακολουθήσουν τα βήματα των σημερινών γενίτσαρων που σπούδασαν στη Γερμανία και την Αμερική.

Από αλλού τον περιμέναμε τον εχθρό και από αλλού μας ήρθε. Είχαν δίκιο όσοι έλεγαν ότι τα κάστρα πέφτουν εκ των έσω. Ο προδότης και σωματέμποράς σου πάντα παρουσιάζεται ως ο καλύτερός σου φίλος στις δύσκολες στιγμές, ως ο άνθρωπος που θα σε βγάλει από την ανέχεια, αλλά δυστυχώς αυτός ο σάτυρος με τις καραμέλες που εξαπάτησε τον λαό της Ελλάδας την έβγαλε στο κλαρί και ασέλγησε σε βάρος της.

Τώρα κλαίμε όλοι οικογενειακώς για τον παιδεραστή με το αγαθό πρόσωπο και τους φίλους του από όλα τα κόμματα που με πρόσχημα την πατρίδα, την ξέσκισαν και την κουρέλιασαν.

Έπρεπε να το φανταστούμε όταν από το μίσος προς στην εκκλησία και τον διεθνισμό ξαφνικά τα σοσιαλιστικά αλλά και τα υπόλοιπα σκατά το γύρισαν και οι μεν έγιναν πατριώτες, ενώ οι δεύτεροι πιο ανεκτικοί με όλους.

Και τώρα για μια χούφτα σκατάδες καθόμαστε και κοιτάμε αποχαυνωμένοι ο ένας τον άλλον βγάζοντας άναρθρες κραυγές «επαναστατικής» χροιάς, ανήμποροι να τους σταματήσουμε…

Μην περιμένετε τον μαρμαρωμένο βασιλιά, 559 χρόνια τώρα το έχει ρίξει στον ύπνο…


...

Όταν η υπεροψία δεν προέρχεται από επίπλαστη εικόνα για τις δυνατότητες σου, τότε είναι θεμιτή και αναγκαία για τον διαχωρισμό από τη μάζα που σε κρατά στάσιμο.

Ενημερωθείτε με Email

Αναγνώστες

Προβολές από 24/8/11

Δημοφιλείς αναρτήσεις