imageΑύριο 28η Οκτωβρίου. Εβδομήντα ένα χρόνια μετά το ΟΧΙ οι σημερινοί πολιτικοί μας είχαν το θάρρος να ξαναπούν ΟΧΙ.

Το θέμα είναι όμως ότι αυτή τη φορά δεν το είπαν στη Γερμανίδα τουρίστρια Μέρκελ, στην οποία προφανώς δεν της είχε κάτσει καλά ή μάλλον καθόλου ο τριχωτός Γκρίκ λάβερ του 70 και γι’ αυτό έχει λυσσάξει να μας τα ξυρίσει και να μας τα κουρέψει όλα...

Αυτή τη φορά το είπαν στους Έλληνες. Σε αυτούς που τους πληρώνουν για να τον υπηρετούν αλλά τους έχουν κάνει υπηρέτες.

Οι «Έλληνες» πολιτικοί ύψωσαν το ανάστημα τους για άλλη μια φορά, μας έδειξαν την πόρτα υπηρεσίας και μας είπαν.

ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ !

Κι εμείς το ακούσαμε. Στην αρχή γελάσαμε. Μετά παραξενευτήκαμε. Αργότερα εξαγριωθήκαμε. Και στο τέλος απογοητευτήκαμε.

Μερικοί βέβαια συμπατριώτες μας που τους διακατέχει το σύνδρομο της αυτοτιμωρίας, της αυτοταπείνωσης και της κομματικής λαγνείας είπαν «καλά να πάθουμε, τόσα χρόνια τρώγαμε, τόσα χρόνια τους κοροϊδεύαμε…» και προσπαθούν να μας πείσουν όλους στα πρότυπα της Opus Dei ότι είμαστε αμαρτωλοί, ότι μας κυνηγά το προπατορικό αμάρτημα του Έλληνα. Ότι είμαστε όλοι ρεμάλια.

Βέβαια, υπάρχουν και τα πραγματικά ρεμάλια που λένε παρόμοια πράγματα αλλά το κάνουν επειδή ξέρουν ή ελπίζουν ότι δεν θα περάσουν ποτέ την πόρτα υπηρεσίας γιατί είναι κολλητοί με τον ιδιοκτήτη ή έχουν μεγάλες περιουσίες.

Έτσι, οι υπόλοιποι, με ενοχές, πίκρα και απογοήτευση παρακολουθούμε το δικό μας λυντσάρισμα που είναι χειρότερο από αυτό του Καντάφι και δεν μπορούμε να το αποφύγουμε.

Βλέπουμε τους φούρνους να έχουν ξανανάψει στη Γερμανία και να μας περιμένουν στο Άουσβιτς με τη γερμανική επιγραφή Arbeit macht frei (η εργασία απελευθερώνει) και προετοιμαζόμαστε να δουλέψουμε όπως οι αιχμάλωτοι του Β’ Παγκοσμίου πολέμου σε καταναγκαστικά έργα, για ένα κομμάτι ψωμί, χωρίς σύνταξη, χωρίς σπίτι, με χρέη και τσακισμένο ηθικό.

Η αλήθεια είναι ότι θαύμασα τους κυβερνώντες σήμερα, και στο διάγγελμα του πρωθυπουργού αλλά και στην ομιλία του Βενιζέλου. Ποια προπαγάνδα του Χίτλερ και μαλακίες; Εδώ αποδείχθηκε ότι οι άνθρωποι είναι μάστορες κι έχουν τον δικό τους Ρούντολφ Ες.

Βγήκαν με περίσσια ξετσιπωσιά και μας είπαν ότι, κατάφεραν επιτέλους μετά από κόπο και πολλή δουλειά, να χρεοκοπήσουμε!

Μας είπαν επίσης ότι το προσπαθούσαν καιρό και ότι η χρεοκοπία ή αλλιώς το κούρεμα αυτό θα μας σώσει.

Εν τέλει, μας ζήτησαν να είμαστε ευγνώμονες και ότι άσχετα αν έλεγαν άλλα -τα οποία είναι ακόμα γραμμένα στην ιστοσελίδα τους- σωθήκαμε!

Είναι σαν το ανέκδοτο με το λαγό και το λιοντάρι «ε, λέμε και καμία μαλακία να περάσει η ώρα…»

Μόνο που με αυτή τη μαλακία δεν περνά η ώρα αλλά όλη η ζωή μπροστά από τα μάτια μας…

Αν ήμουν Χίλαρυ θα αναφωνούσα χαζογελώντας την ώρα που βλέπω το ξέσκισμα της Ελλάδας «Άι λαβ γιου Μπενιζέλος! Ουάου!»


...

Όταν η υπεροψία δεν προέρχεται από επίπλαστη εικόνα για τις δυνατότητες σου, τότε είναι θεμιτή και αναγκαία για τον διαχωρισμό από τη μάζα που σε κρατά στάσιμο.

Ενημερωθείτε με Email

Αναγνώστες

Προβολές από 24/8/11

Δημοφιλείς αναρτήσεις